Wenus z kilo - zamiast prologu

 

Co by było, gdyby figura Wenus z Milo nigdy nie straciła swoich gładkich marmurowych rąk? Czy wtedy nadal byłaby jedną z najsłynniejszych i najbardziej rozpoznawalnych rzeźb na świecie? Czy wtedy również stałaby się ideałem piękna kobiety, opisywanym przez poetów i podziwianym przez innych? Czy może raczej stałaby się kolejnym zwykłym posągiem, jak wiele jej podobnych, omszałym, zapomnianym, stojącym w kącie i nikomu nie znanym?

No właśnie, co by było gdyby?

Co by było, gdybyśmy zdecydowali się zrobić coś innego zamiast tego, co naprawdę zrobiliśmy? Czy wtedy nasze życie wyglądałoby inaczej? Czy ta druga decyzja rzeczywiście byłaby się dla nas lepsza? Czy może z czasem okazałyby się gorsza? Ale jak to sprawdzić? Czy w ogóle można to sprawdzić?

A może…

Może w ogóle nie warto tego sprawdzać?

Bo może każda podjęta przez nas decyzja ma swoje lustrzane odbicie? Może gdzieś tam, w innym, równoległym świecie, również toczy się życie i gdy my tutaj skręcamy w lewo, tamten ktoś idzie w prawo? Albo gdy my się boimy i wahamy, tamci działają odważnie i bez wątpliwości? A gdy my płaczemy, oni się śmieją albo na odwrót?

Dlaczego nie, przecież świat od zawsze był pełen przeciwstawień!

Jest dzień i noc, yin i yang, słońce i deszcz, prawo i lewo, góra i dół, pozytyw i negatyw, awers i rewers, wschód i zachód, a każdy koniec ma gdzieś swój początek.

I każdy ma swoje odbicie w lustrze.

I każdy, niezależnie od tego jak bardzo mocno by się nie starał, nigdy tak naprawdę siebie nie zobaczy, a swoją osobę będzie znać wyłącznie ze swoich wyobrażeń o sobie, ze zdjęć, filmów lub ewentualnie z lustra.

A przecież w lustrze to, co w realu jest po prawej stronie, tam widać po lewej…

Zawsze na odwrót i nigdy do końca prawdziwie.

Co oznacza, że zawsze jest nadzieja, po obydwu stronach lustra. 

Bo jeśli jest Wenus z Milo, to przecież także, gdzieś tam, może istnieć Wenus z kilo. 

Do tego równie podziwiana i pożądana, a kto wie, może nawet bardziej? 

Bo nikt nie decyduje o własnej atrakcyjności, to wyłącznie sprawa cudzego podniebienia, jak zauważył Witold Gombrowicz.

I tej wersji będziemy się trzymać.

 

#Wenuszkilo #nadzieja #bezretuszu

Wenus z Milo (Afrodyta z Melos) - marmurowa rzeźba z okresu hellenistycznego z ok. 130–100 r. p.n.e., przedstawiająca boginię miłości, piękna, pożądania i płodności, nazywaną w Grecji Afrodytą, a w Rzymie – Wenus. Półnaga od góry postać kobiety stoi lekko pochylona, ubrana jednie w opadającą na biodra szatę. Jej lewa noga jest lekko zgięta i wygląda jakby kiedyś była na czymś wsparta, przypuszczalnie na żółwiu. Jest to bardzo prawdopodobne i nawiązywałoby do greckiego mitu o bogini Afrodycie, która wynurzyła się z morskich fal. Rzeźba ma 2,02 metra wysokości i wykonana została z marmuru paryjskiego. Jej twórcą był przedstawiciel tzw. szkoły rodyjskiej, być może Aleksander z Antiochii. Oryginalna figura miała prawdopodobnie obydwie ręce i istnieją teorie, że w oryginale Wenus lewą rękę wspierała na niewysokiej kolumnie, a w dłoni trzymała jabłko.

Marmurowa bogini Wenus została znaleziona przez greckiego wieśniaka w 1820 roku w okolicach teatru na terenie akropolu w Adamas, głównym porcie greckiej wyspy Milos, leżącej w archipelagu Cyklad na Morzu Egejskim. Posąg, wówczas jeszcze kompletny, został natychmiast zakupiony przez francuskiego żeglarza Jules’a Dumont d’Urville w imieniu markiza de Rivière, francuskiego ambasadora w Turcji. Według legendy, figura straciła ręce podczas morskiej katastrofy, gdy statek żeglarza d’Urville’a roztrzaskał się o skały w pobliżu wyspy. Brak rąk nie przeszkodził jednak wcale, aby rzeźba nadal wzbudzała zachwyt i pożądanie godne królów. Markiz de Rivière sprezentował bowiem Wenus królowi Ludwikowi XVIII, który powrócił na tron Francji po przerwie na rządy Napoleona. 

W 1821 roku posąg został umieszczony w muzeum w Luwrze i niemal natychmiast stał się jednym z najcenniejszych zgromadzonych tam dzieł sztuki i do dziś można go tam podziwiać.

A postać Wenus z Milo nie przestaje inspirować i zachwyca kolejne pokolenia. Powstało o niej ponad siedemdziesiąt wierszy w różnych językach, wpłynęła na sztukę XIX wieku oraz znacząco na ruch surrealistyczny na początku XX wieku. Wenus z Milo była też prezentowana w wielu współczesnych projektach artystycznych i filmach oraz wykorzystywana w reklamach. [i] 

Rzeźba Wenus z Milo zainspirowała także niniejszy blog.

 

 [i] Opracowano na podstawie Wikipedii – wersja polska oraz Wikipedia, The Free Encyclopedia – English version